Shoulderstance (pluu)

Vanavond een kort bezoekje van Von, een meisje waar ik al eerder op een feest mee gespeeld heb. Dit ging onze eerste echte spel alleen worden, bij mij thuis. Veel tijd voor voorbereidingen had ik niet; ik moest nog werken tot 6 uur, en ’s avonds zou ze weer weg moeten, ze zou niet blijven slapen. Dus korte tijd, en veel te doen. Ik begon dus maar direct bij binnenkomst begonnen met spelen. Eerst een  bondage aangelegd waarin ze haar handen voor haar lichaam bij elkaar heeft, maar nogwel dingen kan doen. Handig, want ik was nog aan het koken, en daarbij kon ze mooi meehelpen. Ook haar laten eten in het ding verhoogde de feestvreugde (voor mij en g^ tenminste, was leuk om naar te kijken), en dat ze nog steeds toetjes kon inschenken en mandarijntjes pellen vonden wij ook een voordeel.

Na het eten sleurde ik haar vol goede moed mijn eigen kamer in, naast die van g^. Helaas was de kachel afgeslagen.. zat niet in de planning. Kachel aan, meisje terug naar de andere kamer totdat t warm zou worden, ondertussen de tijd gedood met wat slaan en kijken hoe snel ik haar een mandarijn kon laten pellen wanneer ik haar met een zweepje stimuleerde. Vraag me af wat ze met de vorige mandarijnen had uitgespookt want daar had ze veel langer over gedaan.

Na haar en mijn eigen kamer opgewarmd te hebben kon het echte werk beginnen. Ik had een shoulderstance in gedachten, een semi-suspension met haar benen omhoog en grootste deel van t gewicht op haar schouders.Van alle semi-suspensions is dat degene die ik t vaakst heb aangelegd, dat ding kan ik onderhand dromen. Maar het was me toch nog nooit gelukt om er een echt goed spel mee te spelen. De laatste keer werkte hij heel goed bij het meisje waarop ik hem aanlegde, maar uiteindelijk moest hij los omdat ze last kreeg van haar enkels. Zo jammer.. dan zie je dat t ding impact heeft, maar dan moet het los voordat het echt begint te werken omdat een onderdeeltje gewoon niet meer gaat. Maar juist door die “fouten” weet ik nu hoe ik het beter kon doen, en waar ik op moest letten, dus daarom koos ik voor deze bondage; ik wilde iets doen waarbij ik echt met Von kon spelen, zonder me druk te hoeven maken over de touwtjes.

Von ingeknoopt, klaargelegd om haar benen omhoog te halen. Ze had kippevel. Had ze het dan nogsteeds koud, informeerde ik? Nee, dat was spanning. Grinn. Schattig. Nou, daar ging ze dan. Haar benen omhoog. Ze werkte heel goed mee dus ik kreeg haar benen en heupen heel makkelijk de lucht in. Hulpband bij haar middel kreeg ik ook heel makkelijk vast. Hoe voelt dat? “Anders.”

Ze subte heel lekker weg, hing daar heel ontspannen met haar benen in de lucht te bungelen. Ze reageerde zo leuk op aanraking en kriebelen… als ik net een goed plekje te pakken had begon ze te trillen en te bibberen. En als ik haar kneep dan vertrok dat koppie ff, maar ze bleef wel ontspannen. Heerlijk! Ik twijfelde tussen “even laten bungelen en bondage het werk laten doen” en aan haar friemelen, ik kon t friemelen toch niet lang laten want ze bewoog dan zo leuk! Ondertussen nog een paar foto’s… Wasknijper gevonden! Ow, ff kijken hoe ze nu op pijn reageert.. woei, wat kijkt ze daar moeilijk bij. Ik keek nogeens de kamer rond wat ik nogmeer kon bedenken. Damn, waarom had ik nu 105 theelichten in een doos naast me staan en geen aansteker? K kon nu moeilijk de kamer uit om er eentje van g^ te lenen.  Dan die wasknijper maar ff van tepel naar tepel verplaatsen, andere tepel moet ook aandacht. Ow, wacht, toch lucifers gevonden! Shit, nu smolten mn kaarsen niet snel genoeg, ik en mijn voorbereiding! Dan maar klein druppeltje kaarsvet in plaats van groot druppeltje.. drup! Wheehoo, zo te zien doet dat pijnJ

Na een kwartier a 20 minuten begonnen haar voeten toch te slapen. Maar zijzelf nog niet. Shit. Ik zag dat ze wegzakte, maar ze had het nog niet echt moeilijk. Nog ff laten hangen?? Vijf minuten ofzo nog? Maar ik kreeg haar binnen een paar minuten niet waar ik haar hebben wilde, en die voeten baarden me toch zorgen.

“Ik ga je even een paar minuten naar beneden halen zodat je voeten weer lucht krijgen (ik bedoelde bloed maar ik zei lucht geloof ik:p), daarna doe ik ze gewoon weer omhoog.”

Dat vond ze goed plan.. tenminste, ze protesteerde niet. Toen ik haar benen voorzichtig naar beneden haalde was ze erg rustig, en toen ze eenmaal lag begon ze weer een beetje te rillen en spacy te lachen. Ze leek nu ineens een stuk verder heen dan ik had gedacht toen haar benen nog omhoog hingen! Toen keek ze veel helderder. Voorzichtig kriebelde ik haar,  ze bewoog en kronkelde van elke aanraking. Ik masseerde haar voeten.. voelen ze goed? Ze deden geen pijn, zei ze, alleen op een voet voelde het “alsof er druk op zat.” Het voelde niet alsof het kwaad kon volgends haar.. ik herkende de beschrijving echter niet, kan me er niets bij voorstellen, dus zocht de plek op waar ze het over had, bij haar teen en bij haar enkel. Plekje bij teen was enigszins verstijfd spiertje. Ik masseerde t een beetje, dat hielp. Prima. Ik ging nog wat door met masseren, totdat ik ergens bij haar enkel was aangekomen. “Brrrrrr!” riep zij ineens en maakte een rare sparteling. Ik schrok me rot. “..doet het pijn?” Nee, maar haar lichaam deed dat ineens, beweerde ze. Ik drukte nog eens. Zij deed t zelfde. "Ik ben de enige met een erogene zone op mijn enkel!” riep Von trots. Grinnik.

Ik twijfelde of ik haar nog eens omhoog moest halen.. ze bleek immers verder weg dan ik had gedacht toen ze nog met haar benen omhoog hing. Maar ze leek nog wel wat te kunnen hebben, dus toch maar doen, het hoefde immers niet lang??

Omhoog.. deze keer ging het nog makkelijker dan de eerste keer. Voor mij, om haar benen omhoog te halen. Zij keek er echter moeilijker bij. Stukken moeilijker.

“Hang je goed?”

“Ja maar mijn benen…”

“Wat is ermee?”

“Niets maar ze ontspannen niet, ik houdt ze stijf en daardoor is het zo zwaar..”

Ik moet zeggen dat ik onder de indruk was dat ze dat zo goed kon aangeven. Het had haar geen moeite gekost om te blijven hangen maar nu haar benen naar beneden waren geweest koste het haar heel veel moeite om zich er weer aan over te geven. Ik begon haar bovenbenen te masseren. Die waren inderdaad zo gespannen als houten plankjes. Ik wisselde af met masseren en haar afleiden door haar op andere plaatsen te kriebelen. Ze ontspande zich en leek het nu makkelijker te hebben. En haar voeten voelden goed. Jeehoo!

Na al dat gemasseer en gekriebel voelde ik mij nu vrijer om te kijken of V. misschien nog meer van die geinige plekjes op haar lichaam had als haar enkel. Dus ik ging doelgericht op onderzoek uit om te kijken waar ze op reageerde. Ik vond nog een plekje vlak onder haar borstbeen waar ze helemaal van ging kirren, allerhande bewegingen op haar billen deden het leuk, en krabbelen was ze erg gevoelig voor. En t kaarsje had even de tijd gehad om op te warmen dus daar had ik ook nog een hoop lol mee.

Langzaam veranderde de uitdrukking op haar gezicht, ik kan niet precies vertellen waaraan maar ik kon zien dat ze het zwaarder kreeg. Logisch, want de tweede keer hield ze het tegen mijn verwachting in ook een kwartier vol voor haar voeten begonnen te slapen. Maar dit keer waren het gelukkig niet alleen haar voeten. “Waar doet het pijn?” Antwoord: “Kreun, zucht, overal.” Keej, daz beter dan alleen een enkel, vond ik. Ik haalde haar heel voorzichtig los. Ze bleef liggen waar ze lag en lag daar heel gelukzalig voor zich uit te kijken. Bij het knuffelen leek ze zo gevoelig dat ze om elke aanraking reageerde. Prachtig!

Ik liet haar nog even liggen, ging de losliggende touwtjes opruimen en aaide haar af en toe. Maar ff laten bijkomen. Leuk plan.. maar bijkomen was niet haar plan zo te zien, want na een flinke tijd daar liggen lag ze nogsteeds subbig met een big smile voor zich uit te staren. Owkeej, wilde ik haar op tijd weer uit subspace krijgen om veilig naar huis te kunnen reizen dat zou ik toch wat meer moeite moeten doen.  Helft van de touwtjes los… haar handen, en een deel van haar benen. Ik vind het zelf altijd heerlijk om nog even de touwtjes te mogen voelen, dus ik wilde haar niet direct van het gevoel van het touw beroven. In wat er over was van de bondage heb ik haar meegenomen naar de andere kamer, op de bank gezet, een dekentje gegeven, en thee-met-een-plakje cake. Ze kwam langzaam bij, met de mededeling dat ze zich voelde alsof ze wakker werd van een shot morfine. Anderhalf uur later heb ik haar, redelijk bijgekomen, op de tram gezet. Ze stapte in, zocht een plaatsje, en kroop helemaal weg in haar jas en bleef me gelukzalig glimlachend nastaren terwijl de tram wegreed.